Kiedy blefować w pokerze

Poker wymaga blefowania, ale często gracze blefują w nie odpowiednim momencie przeciwko nieodpowiednim graczom i z nieodpowiednimi kartami. Umiejętne stosowanie blefu znacznie poprawia wyniki gracza i utrudnia grę przeciwnikom. Sprawdź naszą krótką listę przydatnych porad dotyczących blefu.

Poniższa lista okazji do blefów została  zaczerpnięta z książki Theo Cage  pt."Insiders Secrets To Texas Hold’em Poker Online". Listę rozbudowaliśmy o przykłady użycia i użyteczne komentarze, których zabrakło w oryginale.

Dobry moment na blef

• Kiedy masz przeciwko sobie niewielu graczy. Im mniej graczy widzi flop, tym mniejsza szansa, że któryś coś trafił. Łatwiej oszukać, gdy jest mniej graczy. Jest to chyba najpopularniejsza podstawa dla blefu, a przez to bywa łatwo czytelna dla innych, którzy zechcą pozostać w rozdaniu, aby jak to się mówi "keep You honest". Czasem więc blef na flopie wymaga powtórnego odpalenia na turnie, a może nawet na river, przez co bywa kosztowny. Trzeba znać przeciwników, aby się zdecydować na taki blef. Nie ma sensu stosować takiego blefu z graczami, którzy grają emocjonalnie i nie lubią być blefowani, typu calling stations albo maniakami. Optymalna ilość przeciwników to 1-2. Przy większej liczbie niemal pewne jest, że ktoryś sprawdzi lub CIę przebije.
• Kiedy Twoi przeciwnicy grają tight. Taki blef spełnia dodatkową funkcję - ma na celu wybadanie ręki przeciwnika. Kiedy gracz tight wchodzi w rozdanie i nie boi się Twoich betów preflop i flop oznacza to najczęściej, że trafił coś solidnego i nie ma sensu się z nim siłować. Kiedy za to taki  przeciwnik przebije Twój blef na flopie,  w wystarczającym stopniu ułatwić CI to powinno spasowanie ręki.  Poprzez taki blef badamy siłę ręki przeciwnika. Wiemy kiedy nasza ręka jest w tyle i trzeba odpuścić. Twoim zadaniem jest wybadanie czy już mają mocną rękę, czy jedynie drawują.
• Kiedy przeciwnicy łatwo pasują. W takim wypadku kradzież blindów i continuation bet są zagraniem standardowym.
• Na River.Zwłaszcza, gdy nie doszło do skompletowania ewidentnych drawów. Kiedy mamy mocne podstawy, że przeciwnik dobierał i nie doszło do skompletowania drawu. Powinniśmy uderzyć. Wielu przeciwników potrafi drawować do upadłego by odpuścić na koniec nawet gdy trzeba już dołożyć niewiele do puli, aby zobaczyć showdown. Jest to łatwe do wychwycenia.
• Jesteś na późnej pozycji, a gracze do Ciebie jedynie sprawdzali. Jest to całkiem ryzykowny blef, bo i łatwy do odczytania. Najpewniej doprowadzi do spasowania części przeciwników, ale nie wszystkich. Dodatkowo, często jeżeli jest wielu graczy w rozdaniu, gracze Ci sprawdzą z racji korzystnych pot-odds pomimo Twojego nawet wysokiego podbicia. Tzn. jeśli podbijesz z LP, a sprawdzą Cię dwaj gracze z EP, bardziej prawdopodobne staje się, że gracze z middle także Cię sprawdzą. Jest tu także zawarte ryzyko check-raise przez któregoś z graczy przed nami, którzy wkalkulowują taki przebieg wydarzeń jak ten rodzaj blefu.
• Podbijasz na preflopie i nie trafiasz flopu. Podbijasz dalej, ponieważ pozostali gracze nie wiedzą, czy umocniłeś swoją rękę, za to z pewnością podbiciem kontynuujesz opowieść o swojej silnej ręce.  Zwracaj uwagę na strukturę stołu, niski flop o duzym stopniu łączności kart i kolorów powinien być dla Ciebie sygnałem alarmowym.
• Inni gracze się Ciebie boją. Musisz być pewien swojego wizerunku przy stole. Jeśli wcześniej wygrałeś poprzez pokazanie mocnej ręki na showdown,  to gracze, którzy skomplementowali Twoją rękę "nice hand" będą pierwszymi do spasowania przy kolejnej okazji. Metoda polega na rozegraniu blefu w dokładnie taki sam sposób jak wcześniejszą rękę, z którą wygraliśmy i którą ujrzeli przeciwnicy.
• "dry flop" - słabe, niskie karty, małe szanse dobierania drawów. Np. rainbow flop 269. Rzadko kiedy inni gracze mogą się pochwalić w takiej sytuacji reprezentatywną ręką. Kiedy np. widzisz flop po sznsie na freeplay z blindów łatwiej inni przeciwnicy uwierzą, że akurat Ty coś trafiłeś. Gracze, którzy podbijali lub sprawdzali podbicie na preflopie, tu prędzej poddadzą swoje overcards.
• Kradzież blindów z buttona. Wszyscy przed Tobą spasowali, a do Ciebie należy inicjatywa, nawet jeśli któryś z blindów Cię sprawdzi, masz nad nim przewagę na flopie i możesz liczyć na łut szczęścia. Nie nadaje się do rozegrania przeciwko graczom chętnie wchodzącym w rozdania, oraz graczom, którzy nie lubią być blefowani.
• Kiedy na stole jest para, zwłaszcza niskie pary. Są bowiem szanse, że pozostałe dwie karty zostały już spasowane przez innych graczy, lub są jeszcze w decku.

Reguły dodatkowe

Wszystkie te powyższe rodzaje blefów mogą skutkować, gdy zastosujemy się do pewnych reguł:

• mamy odpowiednie ready na graczy, których zamierzamy oszukać; zastosujemy się do specyficznych wymagań każdego rozdzaju blefu, np. nie kradniemy blindów gdy już ktoś przed nami limpował z wczesnej pozycji.
• Jesteśmy świadomi naszego wykreowanego wizerunku przy stole, odpowiedniego do zagrania blefu, np. trudniej uwierzyć innym graczom, że gracz mocno tight czasem zablefuje.
• Nie wykonujemy tego samego blefu dwa razy z rzędu. Blef bardzo łatwo traci wtedy na wartości. Staramy się mieć jak najbogatszą "ofertę" blefów, aby ich "nie zużyć" w jednej sesji.